Verslag van de Crufts hondenshow 2011, geschreven door Nadia Edel

Vrijdagmorgen, 11 maart was het dan eindelijk weer zover, ons jaarlijks uitje naar de Crufts in Birmingham Engeland. Richard en ik reden om 5 uur weg om te verzamelen in Hoogerheide bij Erik en Elianne. Na wat koffie en thee en het overladen van de spullen vertrokken we richting Duinkerken. Aldo en Emely reden met ons mee, wij hadden ook Strega en Scana bij ons, want helaas konden Hanny en Paulus dit jaar niet mee i.v.m. de puppies van Guinness die net geboren waren. Strega hadden wij gewoon bij ons achterin en vindt dat reuze gezellig, bij elk hapje of slokje wat genomen wordt zit ze op der allerliefst ons aan te kijken.

 

 

 

Voor ons reden Erik en Elianne met daar ook Rob en Sonja bij, zij hebben Jack en Jill bij zich en daarachter reden Willem en Yvonne en die hadden Dean bij zich.
Rond negen uur komen we aan bij Duinkerken en komen we zonder problemen door alle controles. Inmiddels hadden Boukje en haar moeder zich ook bij ons aangesloten. Vlak voordat we de boot opgingen nog even de hondjes uit de auto’s gelaten om even lekker een stukje te lopen. Al snel mochten we de boot op, nou en daar gingen we dan weer, op naar de overkant. Zoals altijd even lekker ontbijten, wat shoppen, heel veel lachen en gezellig een potje pesten spelen om de tijd door te komen. Na zo’n twee uur varen komen we aan in Dover en kunnen we de reis hervatten.
Zoals gewoonlijk is de eerst stop in Maidstone, daar drinken we dan een heerlijk bakkie en nemen we brownies en ook de honden worden daarbij niet vergeten door Elianne. Dean en Scana moesten nog even poseren op ‘de beruchte stafford steen’, de rest had dit al eens gedaan.

 

 

 

Daarna vervolgen we onze reis, rond vieren komen we aan bij het hotel in Alcester. Nou zagen de plaatjes er geweldig uit op de website, maar in het echt was het nog veel mooier, het lijkt op een heel groot landhuis met typische Engelse accenten, echt een plaatje, daarom heen heel veel groen en mogelijkheden om met de honden te lopen.

 

 

Hier komen wij ook Piet en Diana tegen die met het vliegtuig waren gekomen, later op de dag komen hier ook Andreas, Emely en Ricardo nog bij. Eerst even inchecken bij de receptie, waar we echt heel vriendelijk werden ontvangen. Eerst even allemaal naar de kamers en die waren echt prachtig, keurig netjes, niks op aan te merken.

 

Daarna even bijkomen van de reis in de bar en ook dit zag er keurig uit. ’s Avonds echt heerlijk gegeten, genoeg keus, veel eten voor weinig geld, hiervoor hoeven we dus alle dagen niet het hotel uit, dat is lekker.

 

 

Daarna redelijk op tijd naar bed, want de volgende dag zouden we vroeg vertrekken om op tijd op de show aan te komen.

De volgende ochtend vertrekken we rond kwart voor zeven richting het NECC gebouw in Birmingham. Om 8 uur waren we helemaal gesetteld en zaten we op onze vertrouwde plekken tussen de ring van de teven en reuen. Dit jaar begon het al om half negen, er stonden zo’n 360 staffords ingeschreven, helemaal niet te vergelijken met een show in Nederland. Wat hebben we weer een lol gehad, veel mooie staffords gezien, veel staffords geknuffeld die voorbij kwamen en met gezellige mensen gepraat. Tussendoor geprobeerd wat te winkelen, maar ja toch een beetje zenuwachtig voor wanneer ik moet, dus gauw weer terug.
Bij de reuen won Troy (OCG Daigh as an Diabhal) een tweede plaats.
 En toen kwam bij de teven de Midlimitklasse en moest ik met Scana (OCG So What) de ring in. Ik stond met 22 teven in de ring. Wat een ander gevoel is dat toch om hier te staan, rijen dik publiek om de ring heen, mooi groen tapijt in de ring, mooie grote ring ook en dan met zoveel staffords en ook zoveel mooie staffords in de ring te mogen staan is toch wel heel speciaal. Scana deed het echt super, ze bleef keurig staan, liet alles toe en liep prachtig mee. Nadat alle teven geweest waren werden er tien geselecteerd, waaronder Scana, nou dat was me al een verrassing, daarna deden we nog heel erg ons best, maar helaas geen plaatsing, maar dit was al goed genoeg, echt heel gaaf om dit mee te maken.

 

 

Daarna kwam Dean (OCG Skula Bula behave) in de Limitklasse uit, hier stonden 28 reuen in. Wat was het weer een prachtig setje om te zien, Dean en Richard, het ging hartstikke goed. Nadat alle reuen gekeurd waren moest de keurmeester gaan kiezen en wat was het spannend, hij bleef maar terug komen naar Dean en weer vergelijken, hij moest echt heel lang nadenken, nou wij hielden het natuurlijk niet meer, Willem en Yvonne, de eigenaren van Dean, stonden aan de overkant ook heel gespannen te kijken naar hun kanjer. Maar helaas na heel lang nadenken zat Dean er toch niet bij, maar ze hebben het echt keurig gedaan.

 

 

Daarna moest Richard gelijk door naar de teven ring, want daar moest Jill (OCG Better Than Sex) in de Openklasse en daar stond ook Strega (OCG I Salute You) in de ring, zij werd geshowd door Jacky Smart. Bij de reuen stond tegelijkertijd Rini met Moos (Mystic Moment Proud Like a God). Deze klasses waren beide heel groot en moeilijk, want in deze klasse staan alle Engels kampioenen, wel heel gaaf om deze honden er tussen te zien staan en ze misstaan zeker niet. Ze hebben allemaal heel goed hun best gedaan, maar geen van alle behaalde een plaatsing.

 

 

Als laatste op deze mooie dag mocht Strega nog in de Good Citizen Dog klasse uitkomen. Hier mogen alleen honden in staan die het Good Citizen Dog diploma hebben gehaald. Zij werd in deze klasse geshowd door Aldo en het was een mooi plaatje om die twee samen te zien. Zij deden het reuze goed en werden eerste in deze klasse, echt geweldig!!! Dus naast weer alle mooie herinneringen en veel lol, namen we ook nog een super mooie prijs mee naar huis.

 

 

Maar het allerbelangrijkste is dat we gewoon weer een top tijd hebben gehad en het geweldig was om daar te mogen staan. Dus met veel genoegdoening zijn we terug gekeerd naar het hotel, eerst heerlijk even met de honden gelopen, wat opgefrist en toen lekker bijkomen in de bar en daarna heerlijk gegeten en ’s avonds uiteraard de nodige drankjes genomen om deze heerlijke dag te vieren

 

 

De dag erna zijn we met een groep naar Birmingham vertrokken en is er een groep een kasteel wezen bekijken.

Allebei de groepen hebben een heerlijke dag gehad en veel gezien. In Birmingham was er volop feest vanwege St. Patricksday. Daarbij zagen wij heel veel mensen met hoeden lopen met het biermerk Guinness erop, deze muts moesten wij natuurlijk hebben, aangezien Hanny en Paulus een Guinness hebben, dus na een hele zoektocht niet gevonden, maar bij toeval zien wij op de terugweg een winkel die wel deze hoeden heeft staan, maar helaas gesloten, de dag erna zijn we terug gegaan en konden wij aan de overkant van deze winkel, bij lokale pub wel deze hoed krijgen en mochten hem zo meenemen. Daarna zijn we vermoeid, maar zeer tevreden terug gereden naar de boot, die ons om een uur of vier weer terug naar het vaste land bracht.